Here Comes The Sufferance

خیلی چیزهاست که نمی توان گفت. لذت زندگی اصلاً به همین یواشکی هاست. به همین حرف هایی که انگار لذتشان در نگفتن است، در یواشکی بودنشان است. در خوشی گسی است که مزه مزه کردن هر باره شان می نشاند بر دل. تقدیر این حرف ها از ازل همان نگفته ماندنشان است، یعنی آن شوقی که در پنهان کردن و وسوسه ی بیانشان نهفته را نمی شود باخت به «آنِ» گفتنشان. به هیجانی که که در آنی می آید و رنگ می بازد در لحظه ی پس از آن. ارزش این حرف ها مثل تمام این چیزهاییست که پس از از دست رفتنشان می فهمی. مثل تمام آن چیزهای کوچکی که به پنهانی بودنشان خداوندگارشانی و بعد برای همیشه باختیشان .